Het geheim van het leven

“We must love one another or die.” W. H. Auden

Met dank aan Nick Cave om deze kernzin tot bij mij te brengen. We willen niet meer luisteren naar profeten, de betekenis van woorden als ‘love’ en ‘die’ is compleet uitgehold, maar soms staat je deur op een kier en dan waait deze spreuk binnen, gevormd met diezelfde woorden, die zegt: het is waar wat je voelde, je hebt gewoon niet te kiezen, je was, zoals iedereen, aan ’t sterven en zonder hoop en verwachting was je een straat ingeslagen en je vroeg je af waarom je weer vrolijk werd en toen realiseerde je je dat je iets voor een ander had gedaan of een ander iets voor jou, en al dacht je niet eens aan liefde, toch zag je plots in dat die zijwegen het enige alternatief waren voor de kaarsrechte weg naar de afgrond, en al heb je niet lief of denk je niet lief te hebben of voel je geen enkele energie om lief te hebben, dan nog heb je geen andere optie om telkens die afslag te nemen als je tenminste niet alleen maar dood wil gaan en dan is het een troost als je dat vermoeiend vindt en kan denken: dit is het enige wat we maar te doen hebben, meanderen langs de vele kruispunten van het levenspad, beseffen dat elk mogelijk geluk om de hoek ligt van die ene, domme, banale, nietszeggende straat en te weten dat het de enige weg is waarlangs je, zonder te claimen of te roepen of te vechten of te lopen of te haasten of jezelf voorbij te lopen, gewoon rustig ploegend in het hier en nu, plots het geheim van het leven ervaart, waar je godbetert het woord liefde niet op hoeft te kleven, maar wel de diepe rust kan vinden van het niet meer te hoeven verder zoeken naar het ware, omdat je het al gevonden hebt en zeker kunt zijn dat het niet meer is dan dat.