Hart van mij,
spring maar mee
tussen die oude planken
als je niet luisteren wil
Voel je je als een lege batterij?
Herlaad je dan vlug voor mij
of zoek vergeefs je tweede leven
bij een onbekende ziel
Ben je breekbaar als glas?
Kruip dan maar door het flessengat
want ik ben je tranen zat
O echt, ben je onbrandbaar en bovendien onrecycleerbaar?
Waarom blus ik dan al de hele week
je allesverterende vlammenzee?
Waarom ga je sneller slaan
als ik gewoon met iemand praat?
Waarom ben je zo nieuwsgierig
naar het verhaal
dat niet verteld wil worden
Waarom geef jij alles weg
aan wie al teveel om dragen heeft
Waarom zie je niet
wie, misschien bezorgd,
en wie weet, vol verlangen,
aan mijn deurbel staat
Waarom voel je voor de doden
wat je de levenden ontzegt
Gebruik toch je gloed
niet voor de spoken in mijn hoofd
maar voor een mens
van vlees en bloed
Hou toch op
met fluisteren dat ik
‘ik mis je’
luid moet schreeuwen
van het dak
Kom gooi vlug dat ongelezen boek
met onbruikbare recepten
in de container
voor ‘romantiek en karton’
en schrijf mee met mij
een bundeltje
echte liefde
Geef een reactie