Jullie mogen allemaal blijven. Blijdschap, liefde, verdriet,… Ik zal jullie niet langer verjagen of ondermijnen. Jullie houden elkaar wel in balans. De mix die jullie veroorzaken hoort bij het pad dat ik volg. Het helpt mij om me te oriënteren, te voelen waar ik ben. Gevoel is nodig om te overleven. Dus moet ik jullie doorleven. Leven met het gevoel mee. Zoals tuinieren met de natuur mee. Als we plant en dier niet bestrijden of forceren, dan vinden ze een evenwicht waar een rijk voedselbos uit voortkomt. Voelen is ook in het plantenrijk erg belangrijk:
“Maar wat echt kenmerkend is voor het plantenleven, is dat planten zich gedurende hun leven niet kunnen verplaatsen. Ze zijn geworteld, en dát maakt hen totaal verschillend van dieren. En juist omdat ze zich niet kunnen verplaatsen en niet kunnen wegrennen als er iets verandert in hun omgeving, móéten planten wel gevoeliger zijn dan dieren, als ze willen overleven.” Dit schreef Stefano Mancuso in zijn boekje “De universele rechten van de plant”.
Wij als dieren zouden al onze problemen kunnen oplossen door te bewegen. Maar van ons hoofd of ons hart kunnen we niet scheiden. Het kost meer energie om er ons van los te koppelen dan om ze te ‘beleven’. Dus kunnen we gevoelens maar beter niet tegenwerken of bestrijden. We moeten ze erkennen, ze horen erbij. En zoals wij dieren ons vrij bewegen, zijn ook zij vrij om te komen en weer te gaan.
Geef een reactie