Miljoenen bladeren
vertellen ons verhaal
ruisend als de zee
van hoe ’t ons hier is vergaan
hoe wij hier ooit lachten,
floreerden, schuilden,
ons weerden
taai
zoals die stevige stengels daar
hun bloemen dragend
zo lang als ’t kan
Hoe wij trots onze kleuren droegen
van bleek tot groen tot bruin en grijs
en ook bij onze val
nog sierlijk wilden zijn
en eens gevloerd
ons toch nog leenden
tot spel en vreugde
of gastvrij plaats maakten
voor weer een nieuw verhaal
dat ons vertelde
dat wij niet verdwenen waren
maar altijd terugkeerden
van bleek tot groen tot bruin en grijs
en ook bij onze val
nog sierlijk wilden zijn
en eens gevloerd
ons toch nog leenden
tot spel en vreugde
of gastvrij plaats maakten
voor weer een nieuw verhaal
dat ons vertelde
dat wij niet verdwenen waren
maar altijd terugkeerden
Dit bankje is niet leeg
maar wacht geduldig
tot wij het opnieuw vinden
Geef een reactie